Napisy: Pirxx.
Ariva 4K - wygodnie oglądaj WSZYSTKO! ferguson-digital.eu/ariva4k
PASAŻEROWIE
Międzygwiezdny statek kosmiczny AVALON.
Przeznaczenie: Skolonizowany Świat. - HOMESTEAD II (Zapasowy II)
STATUS: AUTOPILOT
Kontrolowane pomieszczenia: KOMORY HIBERNACJI.
Załoga: 258.
PASAŻEROWIE:
Pasażerów: 5000.
PRZEKIEROWANIE MOCY DO OSŁONY GŁÓWNEJ.
ALARM KOLIZYJNY.
NAPRAWA REAKTORA TERMOJĄDROWEGO.
JAMES PRESTON DENVER, COLORADO INŻYNIER MECHANIK 2 STOPNIA
Dzień dobry, James!
Jak się czujesz?
Zaczekaj, co?
To absolutnie normalne czuć się zagubionym.
Po prostu spędziłeś 120 lat w stanie hibernacji.
Co?
Wszystko w porządku, James.
Jim.
Po prostu oddychaj.
Wszystko w porządku.
Gdzie ja jestem?
Jesteś pasażerem statku kosmicznego Avalon.
Liniowcu międzygwiezdnym Homestead Company.
Wkrótce twoja podróż z Ziemi do nowego świata czyli koloni Homestead II.
Dobiegnie końca.
Nowy świat.
Nowy początek.
Miejsce do rozwoju.
Och, yeah.
Statek Avalon jest ostatnim etapem.
Przez kolejne 4 miesiące będziesz podróżował...
w luksusowych warunkach.
Jedzenie. Rozrywka. Przyjaciele.
Moi przyjaciele.
Tak, Jim.
Obręcz I.D. na nadgarstku jest twoim kluczem do cudów Avalona.
Jesteś w doskonałym zdrowiu, Jim.
Teraz idź do swojej kabiny by trochę odpocząć.
Możesz odczuwać skutki choroby post-hibernacyjnej.
Twoje drzwi zostaną otwarte dla ciebie.
Witamy w twojej kabinie.
Twoim domu do czasu lądowania.
Przez kolejne 4 miesiące zostaniesz przygotowany do nowego życia w Homestead II.
Spotkasz innych pasażerów, będziesz budował umiejętności...
i uczył się reguł życia w kolonii.
Zostałeś przydzielony do grupy 38.
Dla pasażerów z inżynieryjno-technicznym przygotowaniem.
Proszę, zeskanuj swój I.D by potwierdzić dostarczenie bagażu.
Jim, proszę, zeskanuj swój I.D by potwierdzić dostarczenie bagażu.
By wspomóc powrót z hibernacji powinieneś pić dużo płynów.
Ciesz się pozostałą częścią podróży na Avalon...
liniowcu kosmicznym Homestead Company.
Dzień dobry tobie i wszystkim.
Jest piękny poranek na statku Avalon.
Cokolwiek wybierasz - nie wybieraj tęsknoty-wybierz Homestead.
Zacznij teraz zajęcia, z jedną z moich ulubionych grup ludzi.
Po prostu mów mi... mów mi Jim. Masz fajną kurtkę.
Witajcie, pasażerowie.
Proszę wszystkich by usiedli.
Witajcie, grupo 38.
Na waszym wprowadzeniu do kolonialnego życia.
Ziemia jest bogatą planetą.
Kolebką cywilizacji.
Ale dla wielu także przeludnioną. Zbyt kosztowną. Przecenianą.
Przepraszam, Być może się mylę...
Bez pytań zanim skończę, proszę. Och, przepraszam.
Kolonia oferuje alternatywę.
- Lepszą drogę życia. - Gdzie są wszyscy inni...
Nie ma piękniejszej kolonii niż Homestead II,
- klejnotu Zamieszkałego Wszechświata. - W porządku.
Gdzie SĄ WSZYSCY?
Wszyscy są na statku Avalon.
Ale ja jestem tutaj sam.
Jest tutaj 5000 pasażerów i 258 członków załogi.
Dlaczego więc jestem tutaj sam?
Wszyscy są już tutaj.
Hello?
Ktoś tutaj jest?
Hello?
Proszę poskładać i zabezpieczyć wszystkie luźne przedmioty.
Jazda windą odbywa się chwilami w stanie nieważkości.
Wielki Hall.
Witamy w Wielkim Hallu pokładu Avalon. Czym mogę służyć?
Chciałbym z kimś porozmawiać.
Z realną, żywą osobą, proszę.
Z kim konkretnie? Osobistym trenerem? Planistą podróży? Terapeutą?
Nie wiem sam. Z kimkolwiek możliwym.
Steward statku obsługuje sprawy pasażerów. Jest na poziomie 3 Wielkiego Hallu.
- Dzięki. - Cieszę się że mogłem pomóc!
Niedobrze.
- Hello! - Kto pilotuje statek?
Załoga statku - Kapitan, Pilot, Nawigator.
Chciałbym mówić z Kapitanem.
Kapitan rzadko odpowiada na pytania pasażerów osobiście.
Ale to pilne, proszę.
Kapitan jest obecnie na Mostku, pokład dowodzenia.
Wejście na Mostek wymaga specjalnej autoryzacji.
Chyba sobie żartujesz.
Witaj w Obserwatorium.
Co mógłbym Ci pokazać?
Wkrótce przewidziane jest lądowanie.
Jestem... jestem jedynym obserwującym...
Niezrozumiałe. Co mógłbym Ci pokazać?
Pokaż mi Homestead II.
Homestead II jest 4 planetą sytemu Bhakti.
Racja. A gdzie my jesteśmy?
Jesteśmy w podróży z Ziemi do Homestead II.
- Dotrzemy na miejsce za 90 lat. - Co?
Dotrzemy na Homestead II za 90 lat, 3 tygodnie i 1 dzień.
Nie. Zaczekaj. Jak dawno opuściliśmy Ziemię?
W przybliżeniu 30 lat temu.
Obudziłem się za wcześnie.
Hello.
Jak mógłbym wysłać wiadomość na Ziemię?
Wiadomości galaktyczne wysyłamy za pomocą lasera. To droga usługa.
- Obciąż mnie. - Cieszę się, że mogłem pomóc!
Z kim mam połączyć?
Ziemia. Homestead Company.
Mam tutaj 30826 kontaktów na liście pod “Homestead Company.”
Jestem w trakcie emigracji na Homestead II. Mam pilną sprawę.
- Jest Linia Pomocy dla Klientów. - Brzmi nieźle.
Rozpocznij przekaz.
Witam, nazywam się Jim Preston.
Jestem pasażerem na statku Avalon.
I hmm...
Myślę, że coś źle poszło z czasem mojej hibernacji.
Obudziłem się zbyt wcześnie.
I myślę - że w za wczesnej fazie lotu.
Nikt poza mną się nie obudził. I...
nie wiem jak mam usnąć z powrotem.
Bo jest tak, że jest jeszcze 90 lat lotu.
W tym czasie ja...
Przepraszam, chciałbym to naprawić. Ja...
Może coś przeoczyłem. Może mógłbym coś zrobić sam.
To wszystko.
Dziękuję.
Wiadomość wysłana.
Doskonale.
- Wiadomość dotrze za 19 lat. - Zaczekaj, co?
- Odpowiedź dotrze najwcześniej za 55 lat. - 55 lat.
Przepraszamy za opóźnienie.
To kosztowało 6012 dolarów.
- Dobry wieczór. - Och człowieku.
Jak dobrze zobaczyć inną twarz.
Już myślałem, że jestem jedynym obudzonym!
Któż chciałby spać w taki piękny dzień jak dziś?
Och, myślę, że mamy kłopoty, nie powinno nas być tutaj.
Cóż, nie powiem, że ty nie powinieneś.
- Co? - Nasz mały sekret.
Co mógłbym ci podać?
- Co takiego? - Wyglądasz na smakosza whisky.
Okay.
Och, jesteś robotem.
Android, konstrukcyjnie.
Arthur po imieniu.
- Jim. - Miło cię spotkać, Jim.
Jak dużo wiesz o tym statku?
Niewiele. Kilka rzeczy.
Co robić, jeżeli moja hibernacja źle poszła?
Och. Hibernacja ma zabezpieczenia.
- Nigdy nie powinna pójść źle. - Tak, prawda, ale ja obudziłem się za wcześnie.
To nie powinno się zdarzyć.
Ile czasu jeszcze do Homestead II?
Około 90 lat mniej więcej.
A kiedy ci wszyscy pasażerowie powinni się obudzić?
Nie wcześniej niż w ostatnich 4 miesiącach.
Jak to więc jest, że siedzę tutaj z tobą mając 90 lat lotu jeszcze?
Nie powinno być cię tutaj.
Ale jestem.
Dzień dobry! Mamy piękny dzień tutaj na Avalon.
Więc obudź się, słońce. Czas zrelaksować się i cieszyć pobytem tutaj.
Proszę, dokonaj wyboru.
Sorry. Kawa Mocha Cappuccino Extreme tylko dla pasażerów klasy Gold.
Chcę kawę Mocha Cappuccino Extreme, dolicz do mojego konta, proszę.
Art. żywnościowe możesz kupić w...
Sorry. Kawa French Roast...
Sorry. Pumpkin Spice...
Sorry. Vanilla Chai...
Sorry. Sorry.
Sorr... Sorr... Sorry.
- Duża kawa. Proszę, skosztuj naszej kawy. - Śmietanka. Cukier.
Och, rzeczywiście?
HIBERNACJA - KAPSUŁA
Dostęp do komory hibernacji załogi wymaga specjalnej autoryzacji.
NIEPOWODZENIE KONTROLI SYSTEMU KOMUNIKACJI.
WINDA 2B.
NIEPOWODZENIE KONTROLI SYSTEMU KOMUNIKACJI. WINDA 2B - BŁĄD KRYTYCZNY.
Proszę... Poziom...
Wielki Hall.
Mam przerąbane, Arthur. Kompletnie i całkowicie przerąbane.
Och, nie mów tak. Z każdej sytuacji jest jakieś wyjście.
Zobacz, umrę ze starości na tym statku!
Och, my wszyscy umrzemy.
Nawet androidy kończą na śmietniku.
Jestem jedynym klientem, dlaczego cały czas polerujesz te szkło?
Trick zawodowy.
Ludzi denerwuje to gdy barman po prostu stoi.
Tak, mów mi te twoje mądrości. Jestem "zagubiony w przestrzeni" tutaj.
Nie jesteś tam gdzie chciałbyś być.
Poczuj się tak jakbyś był gdzieś indziej.
- Ty to powiedziałeś. - Dobrze.
Powiedzmy, że możesz pstryknąć palcami i znaleźć się tam gdzie chcesz być.
Założę się, że jednak dalej będziesz w niewłaściwym miejscu.
Chodzi o to, że nie możesz przenieść się tam gdzie chcesz być.
Ale możesz spróbować zapomnieć o tym gdzie jesteś.
Co ty chcesz mi powiedzieć?
Przestań się zamartwiać sprawami, których nie możesz kontrolować.
Żyj trochę.
Witaj w apartamencie BM.
Och yeah.
Co?
Zrób podwójnego "jumbo shrimp". Potrójnego.
Dziękuję bardzo.
Zjawa.
W porządku.
Robię dokładnie to co ty.
Duża kawa.
Margarita, proszę.
Masz przecież HAN, Señor.
Och Hector, proszę. Jeszcze jedną.
Tak, Señor.
Dziękuję.
Zjeżdżać stąd!
Wracaj. Hey.
Chodź tutaj.
Przekleństwo!
Witaj, Jim.
Proszę, zwróć uwagę na reguły bezpieczeństwa wyświetlane na ekranie.
Te kombinezony są tak skonstruowane by w nich przetrwać w surowej przestrzeni.
Kamizelka jest z włókna węglowego...
Przesuń dźwignię po prawej by otworzyć dopływ powietrza.
Magnetyczne buty aktywują się.
Możesz je wyłączyć używając przycisku na ramieniu.
Naciśnij czerwony przycisk by otworzyć drzwi.
Życzę ci wspaniałych wrażeń.
Końcówka podłączona.
BUTY MAGNETYCZNE WYŁĄCZONE.
Witamy z powrotem, Jim.
Mamy nadzieję, że wrócisz tutaj by przeżyć kolejną dawkę emocji.
Życzę ci wspaniałych wrażeń.
AURORA LANE.
Aurora.
Szukam profilu pasażera.
Jestem Aurora Lane.
Pasażer 1456. Jestem pisarką.
Myślę, że opowiadamy sobie różne historie by wiedzieć, że nie jesteśmy sami.
Tak tworzymy kontakt.
Twoim ojcem był Oliver Lane, zwycięzca nagrody Pulitzera.
To stanowiło presję, prawda?
Mój Tato mawiał:
"Jeśli żyjesz normalnym życiem, wszystko co masz to zwykłe historie...
to powinnaś zaznać życia przygody."
Więc.
Jestem tutaj.
Dzień dobry.
Zaczynamy teraz.. nową drogę...
by dowiedzieć się gdzie żyć i jak żyć.
Kto będzie moim przyjacielem.
To jest jak pierwszy dzień w szkole.
A szkolny autobus potrzebuje 120 lat by dotrzeć tam.
Tworzymy nową kulturę..
Jesteś zabawna.
Czy nigdy nie czytałeś czegoś i czułeś, że to napisano dla ciebie?
Nie czytam zbyt wiele.
Ona jest dobra.
Kto taki?
Aurora.
Ach. Śpiąca dziewczyna.
Wiesz, nie mówię, że świat jest zły.
Ale na pewno ma paskudne poczucie humoru.
Dlaczego tak myślisz?
Poleciałeś na inną planetę - ale umarłeś po drodze...
Znalazłeś perfekcyjną kobietę...
tuż przed sobą...
Tak, ale kompletnie poza swoim zasięgiem.
Yeah, porzuciłam New York.
Dali mi filiżankę kawy i pocztówkę z wieżowcem Chryslera.
I mogłam pisać całe dnie.
Ale na Homestead II też jest kawa, prawda?
Lepiej by mieli kawę. Jeśli nie chcą bym zawróciła na Ziemię.
HIBERNACJA - KAPSUŁA
Załóżmy, że jesteś w pułapce na bezludnej wyspie.
I masz moc by wybrać kogoś by z tobą był.
Nie chcesz być sam.
Ale uwięził byś tą osobę też.
Jak wówczas... Co byś zrobił?
Nie mam pojęcia. Nigdy nie byłem na wyspie.
Okay, dobrze... Yeah.
Zapomnij o wyspie.
Wyobraź sobie coś innego.
Coś, co zrobiło by twoje życie milion razy lepszym.
Ale jest złe i nie ma odwrotu.
Jakie widzisz rozwiązanie?
Jim. To nie jest pytanie dla robota.
Wiem jak obudzić Aurorę.
To wygląda na dobry pomysł. Przydało by ci się towarzystwo.
Mogę uwięzić ją na tym statku do końca jej życia!
Och. Cóż, nie powinieneś tego robić.
Cóż mam więc robić?
Ja jestem tutaj z tobą.
Arthur, jesteś maszyną.
Zobacz, nic nie czujesz, nie masz zmysłów.
Widzisz?
Ciebie to nie boli.
Tobie nic nie przeszkadza.
Ona... jest osobą.
Nigdy o tym nie myśl.
Nigdy więcej o niej nie mów.
Skończyłem z tym.
Zostawiłem to.
Co mam niby robić? Mam tutaj siedzieć i myśleć o tym?
Nie chcę tego... nie chcę o tym myśleć. Więc, nie chcę tego. Taka jest umowa.
Taka jest moja decyzja. Wiem co robię.
Odcinam się od tego.
Nie będę... nigdy więcej.
Nigdy nie wypowiem jej imienia.
Nigdy nawet o niej nie pomyślę.
Skończone.
Nie mogę tego zrobić.
Zgolę brodę.
Proszę nie rób tego.
Dzień dobry, Aurora.
Jak się czujesz?
To absolutnie normalne czuć się zagubioną.
Po prostu spędziłaś 120 lat w stanie hibernacji.
Wielki Hall.
Hello?
Ktoś tutaj?
Hello.
Hi.
Jesteś pasażerem czy z załogi?
Pasażerem.
Jim Preston.
Aurora Lane.
Czy wiesz co się dzieje?
Nikt w mojej sekcji poza mną się nie obudził.
To samo u mnie.
To załogę miano obudzić miesiąc wcześniej. Ale...
Nie widziałem nikogo z nich.
Załoga ciągle śpi.
Widziałeś kogokolwiek obudzonego?
Tylko ja.
Tylko ty?
Tylko my.
Ale ktoś musi pokierować lądowaniem statku za kilka tygodni.
Dotrzemy do celu mniej więcej za 89 lat.
89 lat?
To nie pozostali pasażerowie obudzą się za późno.
My zrobiliśmy to za wcześnie.
My... Potrzebna nam pomoc.
Gdzie jest załoga?
Załoga jest w zabezpieczonej komorze hibernacji.
Wszystko ważne, sterowanie, reaktory, silniki...
jest zabezpieczone firewallem, nie ma dostępu.
Jak dawno się obudziłeś?
1 rok i 3 tygodnie temu.
Nie. Nie.
Nie, to nie mogło się zdarzyć.
Powinniśmy ponownie zasnąć.
Aurora, nie możemy.
Powinniśmy ponownie wejść do naszych kapsuł.
I uruchomić je ponownie.
Nie mogę znaleźć mojej kapsuły. Nie mogę znaleźć mojej kapsuły.
Nic nie szkodzi.
- Aurora. - Nie mogę jej znaleźć.
- Zatrzymaj się. - Nie mogę znaleźć swojej kapsuły.
- Stop. - Jak poznam która jest moja?
- Ty nie rozumiesz. - Nie możemy...
Stop. To nie zadziała.
Wprowadzenie kogoś w stan hibernacji wymaga specjalnego oprzyrządowania.
Przypomnij sobie te wszystkie procedury, przez które przeszliśmy.
Kapsuły są przeznaczone do utrzymywania w stanie hibernacji.
I do obudzenia we właściwym czasie.
Ale nie można ponownie ich uruchomić.
Uważasz, że nie można ponownie wejść w stan hibernacji.
Nie.
Ale tak nie musi być.
Nie musi być.
9- ta. Czas spać.
Wiem, że powinnam pracować by rozwiązać ten problem, ale...
chce mi się spać.
Dopiero co wyszłaś z hibernacji.
Potrzeba kilku dni byś była na 100%.
Powinnaś trochę wypocząć.
Myślę, że tak zrobię.
- Zaprowadzę cię do twojej kabiny. - Nie, jest o.k.
Dam sama radę.
Okay.
Dobranoc, Aurora.
Więcej niż rok. Nie mogę sobie tego wyobrazić.
Musiało być ci ciężko.
Tak było.
Dobranoc, Jim.
Proszę poskładać i zabezpieczyć wszystkie luźne przedmioty.
- Whisky. Czystą. - Dobry wybór.
Jak ci minął dzień?
Aurora się obudziła.
Gratulacje.
Nie wyglądasz na szczęśliwego.
Arthur, możesz dochować tajemnicy?
Jim, nie jestem tylko barmanem. Jestem gentlemanem.
Nie mów Aurorze, że to ja ją obudziłem.
Ona myśli, że to był wypadek. Pozwól mi samemu to jej powiedzieć.
Oczywiście.
Jak może nie być możliwości ponownego wprowadzenia w hibernację?
Co gdyby kapsuła uległa uszkodzeniu?
Żadna kapsuła nie uległa uszkodzeniu w trakcie tysięcy lotów.
Jednak, ja się obudziłam.
Kapsuły hibernacyjne mają zabezpieczenia.
Dzień dobry. Jadłaś już coś?
Nie, umieram z głodu.
A to najgłupsza maszyna.
Cieszę się, że mogłem pomóc!
INFO_M_MC.
INFO_M_MC BŁĄD KRYTYCZNY.
Śniadanie dla klasy gold.
No, no masz proste upodobania.
Nie jestem pasażerem klasy gold.
Śniadanie francuskie - to ponad poziom mojej kasy.
Co? Przez cały czas?
- Cóż, tak. - Mogę ci coś dać?
- Nie trzeba, Jest O.K. - Przestań.
Rzeczywiście... No dobrze.
Tutaj masz.
Yeah.
Cóż, myślałam nad tym.
Może jest jakaś inna droga by zasnąć? Może poprzez ambulatorium?
Sprawdzałem to, tam są tylko skanery i automatyczny doktor.
Może są jakieś inne urządzenia do hibernacji w ładowniach.
Pomyślałem o tym też.
I przeczytałem dokumentację.
W większości są tam urządzenia rolnicze, maszyny.
Części zapasowe do komputerów i innych rzeczy.
Nie ma urządzeń do hibernacji w ładowniach.
- Może zdołamy zbudować własne. - Nie możemy.
- Jim, nie sprawdziłeś wszystkiego! - Sprawdziłem wszystko.
Robiłem to ponad rok.
Sprawdziłem wszystko.
Och nie, nie zamierzam się poddać.
Ambulatorium.
A co z dokumentacją naukową, jakąś techniczną?
Technologia hibernacji jest zastrzeżona.
Są tylko artykuły na poziomie teoretycznym.
Nowy rozdział. Moja podróż.
Wsiadłam na statek Avalon z pewną ideą, przeznaczeniem.
Ale teraz - to poza zasięgiem.
Obudziłam się przed 7 dniami,
o wiele za wcześnie...
i mam spędzić resztę życia tutaj...
w świecie ze stali długości 1000 metrów.
Jest inny pasażer obudzony.
Mechanik o nazwisku Jim Preston.
Wygląda na to, że się pogodził z sytuacją.
Ale ja się boję.
Walczę, by zachować spokój.
Wszyscy inni pasażerowie będą spać jeszcze przez 90 lat.
Podczas gdy ja będę rozmyślać o swoim życiu tutaj... w wiecznej podróży...
bez końca.
W towarzystwie kogoś całkowicie nieznajomego.
Dlaczego to robisz?
Robię co?
Emigrujesz. Opuszczasz Ziemię.
Robię z tobą wywiad.
Co robisz?
Jesteś pierwszym przypadkiem w historii podróży kosmicznych awarii hibernacji.
Tym przechodzisz do historii.
- Komu chcesz to przekazać? - Potomności.
Więc - dlaczego porzuciłeś życie na Ziemi?
120 lat hibernacji oznacza, że nigdy nie zobaczysz rodziny ani przyjaciół.
Chciałeś obudzić się w nowej epoce, na innej planecie.
To jak samobójstwo geograficzne.
No tak, mógłbym cię o to samo zapytać.
Ale to ja robię wywiad.
Uciekasz przed czymś?
Nie.
- Wszystko było w porządku. - Więc?
Pomyślałem, że potrzebuję tego nowego świata... nowego startu...
Tak reklamowano Homestead Company.
- Czyż nie? - Jim.
Ja... Ja... Przypuszczam, że masz rację.
Na Ziemi, gdy coś nawaliło nie naprawiałaś tego, wymieniałaś to.
W kolonii - tam są problemy do rozwiązania.
Problemy z mojej półki.
Mechanicy są potrzebni.
Nowy świat cały czas jest w budowie.
Mógłbym tam zbudować dom i żyć w nim.
Otwarty kraj, przestrzeń do rozwoju.
Teraz wracasz do sloganów.
A nie może w nich być prawdy?
Czy wiesz ile Homestead zainwestowała w pierwszą planetę?
8 biliardów dolarów.
To jest 8 milionów miliardów.
Kolonizacja planet jest teraz najlepszym interesem.
Czy zapłaciłeś pełną opłatę za bilet?
Nie, skorzystałem z atrakcyjnej promocji.
Więc, napełniłeś głowę marzeniami,
kupiłeś bilet i poleciałeś dołączyć do społeczności tej planety.
I by oddawać Homestead 20% swojego zarobku do końca życia.
Nie wspominając o długu jaki robisz na tym pięknym statku.
Wszystko co widzę tutaj to 5000 frajerów.
Widzę tylko zera w podsumowaniu Homestead Company.
Ja widzę 5000 mężczyzn i kobiet zmieniających swoje życie.
5,000 różnych powodów. Nie znasz tych ludzi.
Jestem dziennikarką. Znam ludzi.
Naprawdę?
Ten tutaj.
Jest bankierem, nauczycielem czy ogrodnikiem?
- Bankierem. - Jest ogrodnikiem.
A ta - ma na imię Maddison, Donna czy Lola?
Donna to za poważne dla jej fryzury.
Lola.
- Maddison. - Gówno.
W porządku.
Kucharka, księgowa czy położna?
Ona musi być położną. Nie ma mowy - tym razem musi się zgadzać.
Jest położną.
Dobrze wiedzieć, że ciągle mają położne.
Podoba mi się. Mogłybyśmy się zaprzyjaźnić.
Myślisz, że możesz tego doczekać?
A ty nie?
Właśnie.
Bilet powrotny.
Tak jest. Lecę na Homestead II,
Zamierzam pobyć tam rok i wrócić na Ziemię.
Nie rozumiem tego. Opuszczam Ziemię dla nowego życia.
A ty planujesz powrót na starcie.
Powrót do przyszłości, po 250 latach.
Na Ziemię, która ciągle jest centrum cywilizacji, czy to lubisz czy nie.
Będę jedynym pisarzem, który był w koloniach i wrócił.
Będę mogła opowiedzieć historię jakiej nikt inny nie może.
Jaką historię?
O locie ludzkości do gwiazd.
O największej migracji w historii ludzkości. To wielka historia.
Ale ty nie znasz ludzi, którzy będą to czytać.
Ale będą czytać.
Dobrze, będą...ale...
Nigdy tego nie napiszę.
Nie wiem czy napiszę cokolwiek jeszcze.
Jim, nic mi nie przychodzi na myśl co zrobić jeszcze...
by nas uratować.
I nie chce mi się ciągle o tym myśleć już.
Co innego można tutaj robić?
- Mówisz poważnie? - Śmiertelnie poważnie.
Tryb zespołowy.
Chodźmy, spróbujmy trochę harmonii.
Po prostu stań tutaj, będziemy powtarzać ich ruchy.
Jest tutaj cokolwiek innego co moglibyśmy robić?
- Teraz rób to... - O.K..
- Nie lubisz tego. - O.K.
Heeej!?
Tutaj cię mam. Popatrz na to... Och.
Ooooo! Whoa!
Och. Czemu się tak śmiejesz?
Zdobyłam 2 punkty.
Kim jest ta piękna pani?
To jest Aurora.
Aurora. Przyjemnie mi.
- Byłaś wielka! - Okay. Jeszcze raz.
Jeszcze raz. Łatwe.
Fantasy Drama.
Och!
- TAK! - Uuuu!
Przepraszam, przez miesiąc nie założę spodni.
Mówiąc dokładnie przez 7 tygodni i 2 dni.
Jestem bezwstydnym człowiekiem.
Och, masz niską samoocenę, Arthurze.
Śmiałem się z mężczyzny bez spodni aż zdałem sobie sprawę, że nie mam nóg.
Przez chwilę zapomniałam, że moje życie jest w ruinie.
Przepraszam.
Z powodu?
Idę do łóżka.
- Dobranoc. - W porządku.
Dobranoc, Aurora.
Ona jest cudowna.
Wspaniały wybór.
Hello.
Hi.
Tutaj jesteś.
[Kolacja dzisiaj? Jim]
Czy on zaprasza mnie na randkę?
Coś do pisania?
Nigdy jej takiej nie widziałem.
"Z przyjemnością". Napisała "Z przyjemnością".
Masz gościa.
Wow.
Ubrałeś się całkiem dobrze.
- Byłeś na zakupach. - Byłem na ...kradzieży.
Dobry wieczór. Co mogę podać?
Koktajl Manhattan, poproszę.
- Whisky z lodem. - Już podaję.
Wyglądacie oboje wspaniale dziś.
Dziękuję, Arthurze.
Jesteśmy na randce!
Bardzo miło.
Długo ci zajęło by poprosić.
Dałem ci trochę przestrzeni.
Och.
Przestrzeń, jedyna rzecz którą mam w nadmiarze.
Dziękuję ci bardzo.
To było takie dobre.
No tak, nie było łatwo dostać rezerwację.
Pewnie zechcą nas wyrzucić by oddać komuś nasz stolik.
- Popatrz na te zazdrosne spojrzenia. - Duża frekwencja dzisiaj.
Jak ta twoja książka?
Cóż, nie mam pojęcia co z tego będzie.
Mój Tato, pisał o swoim życiu, ale...
On miał co pisać. On...
żeglował wokół Antarktyki. On...
był reporterem wojennym. On... miał miłości.
Pisał o swojej córce.
- A ty co na to? - Nic.
Dorastałam czytając o sobie w jego książkach.
Jak to było?
To nawet łatwe.
Trochę więcej niż chciałeś wiedzieć sam o sobie.
Pamiętam, że jak miałam 17 lat miał atak serca.
To akurat zapamiętałam.
Koniec historii.
Och, tak poważnie. Przepraszam.
Potrzeba nam więcej wina.
Lubię słuchać o twoim życiu.
Dzięki.
Dlaczego tutaj jesteśmy?
Zobaczysz.
Najlepsze przedstawienie w mieście.
Czy robiłeś to wcześniej?
Och tak.
Czy to bezpieczne?
Nie.
Bezpieczne w pewnych granicach.
Mam nadzieję. Teraz ty.
A co z sukienką?
Racja.
Odwróć się.
Końcówka podłączona.
Co ty robisz?
Możesz mi zaufać?
Dziękuję.
Jesteś najpiękniejszą kobietą jaką kiedykolwiek widziałem.
Rozwalasz mnie.
Dobrze się czujesz?
O tak.
Dobrze.
To po prostu...
Tak, wiem.
Słuchaj, widziałam tutaj kogoś.
Nigdy nie zgadniesz kogo.
Jesteśmy dwojgiem ostatnich ludzi na świecie, wszystko robimy razem.
Jesteśmy tutaj.
Ostatnich dwoje na świecie.
Co powiedziałaś?
Piszę, Arthurze, cisza.
Jim i ja żyjemy w przypadkowym szczęściu.
Jak rozbitkowie budujemy dom na obcych wybrzeżach.
"Obce wybrzeża". Podoba mi się.
Tobie też? Nie musisz tego mówić.
- Wiem. - Nie będziesz tego jadł.
Kawałek ryby dla ciebie?
Czytaj dalej.
To zabawne.
Wszyscy mają marzenia.
Planują przyszłość, są kapitanami swojego losu.
Ale my jesteśmy pasażerami.
Podążamy tam gdzie los nas prowadzi.
Arthur!
To nie jest życie, które planowaliśmy.
Ale jest nasze.
I pierwszy raz w życiu...
nie czuję się samotna.
Nie byliśmy przygotowani na nasze spotkanie.
Ale to się stało.
To sprawia, że wierzę, iż moje życie nie jest skończone.
Ale że się rozpoczyna.
Jaki miałaś dzień?
Dobry, napisałam kilka stron.
Znalazłeś coś, co może nam pomóc?
- Znalazłem. - Są prawdziwe?
Sam je ściąłem.
Wiesz, odrobina szczęścia dla dwóch nieszczęśników.
Uwaga.
Zapraszamy do Obserwatorium.
Avalon będzie okrążał gwiazdę Arcturus.
To było nadzwyczajne.
Jesteśmy jak dzieci.
Wszechświat jest prezentem dla ciebie.
Co?
Happy birthday.
Happy birthday to you... Happy birthday to you...
Happy birthday, kochana Auroro...
Happy birthday to you.
Urodzinowy napój dla urodzinowej dziewczyny.
Nie zapytasz o dowód? Może nie dorosłam do drinka.
Och, nigdy nie pytałem o twój wiek, jestem gentelmanem
Jim nie jest gentlemanem.
W każdym razie nie mamy sekretów przed sobą.
To prawda?
Słuchaj pani. Zaraz wracam.
To wspaniały urodzinowy napój, dziękuję ci.
Pamiętam ten dzień, rok temu.
Jim nie mógł się doczekać by cię spotkać.
Co?
Jak to, nie mógł się doczekać?
Och, on całymi miesiącami rozważał czy cię obudzić.
Nie przestawał o tobie mówić.
Jim mnie obudził.
Och, tak.
Powiedział, że to była najtrudniejsza decyzja w jego życiu.
Ale widzę, że wyszło świetnie.
Co?
Czy to ty mnie obudziłeś?
Tak. To ja cię obudziłem.
Jak...
Jak mogłeś to zrobić?
Nie mogłem się powstrzymać.
Chyba się rozchorowałam.
Nic nie widzę!
Aurora, proszę.
Odejdź ode mnie!
Mogę z tobą porozmawiać?
Aurora.
Nie wiem co powiedzieć żeby to naprawić.
Ale posłuchaj, proszę.
Byłem tak samotny.
Od tak dawna.
Czułem jakbym znikał.
Tej nocy, kiedy cię zobaczyłem po raz pierwszy, chciałem...
Uratowałaś mi życie.
Wiem, że to nie usprawiedliwia tego co zrobiłem.
Przeczytałem wszystko co napisałaś wcześniej.
I pokochałem twój głos,
i sposób w jaki myślisz.
Zakochałem się w tobie.
I nagle...
poczułem jakbym nie był już uwięziony.
Moje życie nabrało sensu.
Chciałbym móc to cofnąć wszystko.
Ale nie mogę.
Aurora, nie chcę cię stracić.
Nie obchodzi mnie to!!!
Nie obchodzi mnie to czego chcesz!
Nie obchodzi mnie to dlaczego mnie obudziłeś!
Zabrałeś moje życie!
Proszę, zaczekaj.
System kontroli twojego apartamentu dokonuje restartu..
NIEPOWODZENIE DIAGNOSTYKI SYSTEMU.
BŁĄD KRYTYCZNY.
Zazdroszczę ci, Arthurze.
Z jakiego powodu?
Masz zajęcie.
Zawsze jesteś szczęśliwy.
Kiedy skończysz pisać książkę?
Nigdy przedtem nie pisałam o sobie.
Myślę, że to najlepsza rzecz jaką napisałam dotychczas.
A nawet nie wiem dlaczego to robię.
Tutaj jest tylko jedna osoba, która może to przeczytać, a ja jej nie znoszę.
Mówią, że czas leczy rany.
Złamane serce nie ułatwia tego.
Nie zrozumiesz tego.
Arthur!
Wtorek jest moim dniem z Arthurem.
Dziś jest środa.
Bar jest cały twój.
Czego sobie życzysz? Whisky?
Kawy.
- Aurora, kochamy cię! - Aurora, kochamy cię!
Co my zrobimy bez ciebie?
Najodważniejsza kobieta jaką znam.
- Hi, Aurora! - Hi, Aurora!
Obiecuję że będę myśleć o tobie każdego dnia.
Kiedy się obudzisz - mnie już nie będzie.
Ale wiedz, że nigdy cię nie zapomniałam.
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką.
Nigdy nie byłaś tutaj szczęśliwa, ja wiem.
Nigdy nic nie było wystarczająco dobre dla ciebie.
Wiesz, nie musiałaś odchodzić. Możesz...
Wiesz, wszystko co masz do zrobienia możesz zrobić tutaj.
Cokolwiek chcesz.
Skoro jednak odchodzisz masz moje życzenie...
Mam nadzieję, że w końcu znajdziesz kogoś, kto wypełni twoje serce. I...
mam nadzieję, że w nim pozostanie.
Mam nadzieję, że tak będzie, nie potrzebujesz niczego nadzwyczajnego by być szczęśliwą.
Ruszaj.
Baw się dobrze.
Wykorzystaj szanse.
Um, to wszystko.
Kocham cię, Aurora.
Cześć.
Dzień dobry, Arthurze!
Poproszę kawę.
Już podaję.
Chcesz zabrudzić mój stół barowy?
To co teraz robiłeś brudzi twoje ręce.
- Co takiego robisz? - Ulepszenia.
Wielki Hall.
Pierwszy korytarz.
Śniadanie klasy Gold.
Och!
Tutaj Szef Pokładowy Gus Mancuso.
Kto do cholery posadził drzewo na moim statku?
- Kto to zrobił? - Ja.
Kim jesteś?
Jim Preston.
Aurora Lane.
Nikt inny się nie obudził?
Tylko ja i on.
Jak daleko do lądowania?
88 lat.
Błąd systemu hibernacji.
Mówią, że to nie ma prawa się zdarzyć.
A tutaj troje ludzi, trzy kapsuły zawiodły.
Nie masz pojęcia jak długo próbowałem się dostać tutaj.
Teraz jesteś w środku. Ne dotykajcie niczego.
To tutaj pracujesz?
Nie, tutaj pracują piloci. Jestem Szefem pokładu.
Komputer systemu nawigacji.
Personel bez prawa autoryzacji.
Przepraszam.
Jeśli dobrze to odczytuję, jesteśmy wciąż na kursie.
Więc, cokolwiek się zepsuło - Nawigacja ciągle działa.
Czy coś złego jest ze statkiem?
Trzy kapsuły miały awarię? Yeah.
To jest z nim źle. Pytanie - dlaczego.
To jest dziwne.
Powinienem mieć możliwość sprawdzenia całego statku stąd.
Ale wszystkie dane są skasowane.
Musimy to zrobić manualnie.
Nie możemy zawrócić statku? Z powrotem na Ziemię?
Lecimy z 50% prędkości światła.
Powrót zajął by tyle samo, co dotarcie.
Na pewno da się coś zrobić.
Przykro mi, lecimy tam gdzie powinniśmy.
Wszystko w porządku?
Komora hibernacji.
Sprawdźmy przede wszystkim.
Wielki Hall.
Dwa lata, tak? Żadnego drzewa więcej, o którym powinienem wiedzieć?
UWAŻAJ!
Nigdy nie widziałem by to zdarzyło się wcześniej.
Te roboty się psuły wcześniej.
Ten będzie 15?
15.
Automat do śniadań oszalał dzisiaj.
I winda.
W zeszłym tygodniu drzwi się zepsuły. Byłam zamknięta w kabinie przez 2 dni.
Byłaś zamknięta?
Takie rzeczy nie mogą się zdarzać. Nie na tym statku.
Na każdym pokładzie jest 60 takich włączników.
Zamykają przejścia.
Dane są na mapie. Masz je?
- Mm. - Tak.
Ty zamknij przejście 1 i 2. Ty zamknij przejście 3 i 4.
Sam zejdę na dół by sprawdzić kapsuły hibernacyjne.
Tak, to powinno być interesujące.
Czy nie powinieneś robić obchodu?
Już skończyłem.
Sprawdziłem twoją kapsułę.
Przyczyna bardzo prosta. Chip zegara spalił się.
To nie powinno się zdarzyć, ale się stało.
Moja kapsuła to sprawa bardziej skomplikowana.
Kilka różnych awarii, wszystkie w tym samym czasie.
Całe oprogramowanie dostało bzika.
Co wyjaśnia, dlaczego czuję się tak źle.
Ale kapsuła Aurory...
Ty to zrobiłeś.
Tak.
Przez cały czas myślałem, że jesteś szczęściarzem sukinsynem
który utknął tu z Aurorą.
Ale to nie było szczęście, prawda?
Nie.
Ona wie?
Ona wie.
Jak długo byłeś sam?
Rok.
Nawet jeśli...
Cholera.
To samo co reszta.
System wyłącza się.
Wszędzie, bez istotnej przyczyny.
Obejrzałeś kapsuły?
Obejrzałem.
Więc wiesz.
Co zrobił Jim.
Ta.
No i?
- To nie jest mój obowiązek... - On mnie obudził!
- On odebrał mi życie! - Ja to wiem i ci współczuję.
- Ta sprawa należy do... - To mordestwo!
Masz rację, Aurora.
Ale ten kto tonie zawsze chce kogoś pociągnąć za sobą.
To nie jest w porządku, ale człowiek tonie.
Ten jest 16-ty.
Tak.
Dobrze się czujesz?
- Powinieneś wypocząć. - Yeah.
Ale tylko kilka godzin, rano będziemy działać dalej tutaj.
UTRATA GRAWITACJI.
GRAWITACJA RUSZA.
Byłam w basenie gdy grawitacja zanikła.
Nic ci się nie stało?
Musimy znaleźć Gusa.
Gus! Gus!
Usterka utraty grawitacji, jak ma miejsce, należy szukać podstawowych przyczyn.
Niedobrze.
Każda usterka to spalenie części, urządzenia na pokładzie są przeciążone.
Dlaczego?
Komputer, wyświetl usterki.
Linia procesów.
Kaskadowa.
To przeciążenie mocy zaczęło się 2 lata temu.
17 awarii w ciągu jednego dnia.
W tym kapsuła hibernacyjna 1498.
To moja.
To mnie obudziło.
- Co stało się tamtego dnia? - Coś dużego.
Główny system mocy gdzieś się przełączył.
Wszystkie pozostałe próbują działać.
Ale obciążenie jest zbyt duże.
Niezależnie od przyczyny musimy to znaleźć.
- I naprawić. - Jak bardzo uszkodzone to jest?
Zaryzykuję analizę na podstawie tych danych.
Ekstrapolacja.
Emisja - stan krytyczny. Awaria nieunikniona.
Powiązane systemy: Ochrona życia. Reaktor termojądrowy.
Ugrzęźliśmy więc...
Napęd jonowy.
Na tonącym statku.
Główna Maszynownia.
Niewiele jest rzeczy które mogły uderzyć statek tak mocno.
Oględziny zewnętrzne musimy zrobić sami.
Gdzie mamy zacząć?
Gus!
Skan kompletny. Analizuje dane.
ZNALEZIONO 612 NIEPRAWIDŁOWOŚCI.
Co to powiedziało, źle jest ze mną?
Kilka rzeczy.
612 nieprawidłowości znaleziono.
Wypuście mnie stąd.
Jaka diagnoza?
Krytyczna diagnoza nie może być omawiana bez lekarza lub dentysty.
Przełącz na moją autoryzację I.D. 2317.
Zdaj się na mnie, doktorze.
Martwica naczyń krwionośnych.
Postępująca niewydolność wielonarządowa Przyczyna nieznana.
Awaria mojej kapsuły, to jest przyczyna.
- Jakie jest leczenie? - Całkowite wyleczenie niemożliwe.
Brak możliwości przedłużenia życia pacjenta.
Ile czasu mi zostało?
Koniec twojego życia właśnie się rozpoczął.
Te środki znieczulające złagodzą ból w czasie ostatnich godzin.
Gus?
Daj mi minutę.
NAPOTKALIŚMY PROBLEMY W TRAKCIE LOTU..
- Gus! - Gus!
Gdzie on może być?
Dla własnego bezpieczeństwa prosimy wrócić do kabin.
Gówniane te głupie pigułki.
- Pójdę po nie. - Nie, zaczekaj.
Usiądź.
Musicie dbać o siebie nawzajem.
Moje I.D..
Zabieraj je gdziekolwiek pójdziesz.
Napraw statek.
Znajdź co się stało złego.
Jak wyglądam?
Wyglądasz wspaniale.
Panie kochają eleganckich mężczyzn.
Co teraz zrobimy?
To nic dobrego.
Wracam do maszynowni.
Dasz radę to naprawić?
Potrzebuję twojej pomocy.
Chodźmy!
Arthurze!
Chodźmy!
Główna Maszynownia.
Nie możemy obudzić kogoś z załogi?
Potrzebowali by czasu na wyjście z hibernacji, nie możemy tyle czekać.
Czego będziemy szukać?
Czegoś zepsutego.
Czegoś dużego.
Chodź już!
- To jest zepsute? - To wygląda dobrze.
Co następne?
Elektrownia. Tędy.
Chodź.
Kilka sekcji wyłączonych. Coś jest nie tak.
Szukamy awarii.
Spróbuj to otworzyć.
OSTRZEŻENIE.
Drzwi ciśnieniowe. Blokada zainicjowana.
Proszę zabezpieczyć wszystkie drzwi.
Aurora!
OSTRZEŻENIE. Niebezpieczny poziom tlenu.
Proszę zabezpieczyć wszystkie drzwi.
Niebezpieczny poziom tlenu. Proszę zabezpieczyć wszystkie drzwi.
Złap to!
Sensor drzwi ciśnienia w kabinie.
Ciśnienie w normie.
Poziom tlenu przywrócony.
Pomieszczenie zabezpieczone.
W statku jest dziura.
Więcej niż jedna.
Jak to się mogło stać? Statek jest uodporniony na meteoryty.
Chyba jeden się przebił.
To jest gorące!
Chyba to znaleźliśmy.
To jest komputer sterujący pracą reaktora.
A to jest to co w nas uderzyło 2 lata temu.
Jim.
Jak możemy to naprawić?
Umrzemy tutaj.
Tu są części wymienne do wszystkiego.
Światło.
Przepraszam.
Gdy wyciągnę ten moduł wówczas komputer się wyłączy.
I co się stanie?
Włożę inny tak szybko jak zdołam.
Pospiesz się!
Jim!
Komputer wznawia pracę.
Wentyluje reaktor.
Przecież naprawiliśmy to!
Wentylacja reaktora nieudana. Wymagane manualne uruchomienie.
Wentylacja nieudana.
- No dalej! - Jim.
Zewnętrzne drzwi nie reagują.
Co to znaczy?
Zewnętrzne drzwi się zacięły.
Musimy otworzyć te drzwi by schłodzić reaktor.
Albo statek wybuchnie.
Jak?
Wyjdę na zewnątrz.
Otworzę je z drugiej strony.
Otworzę je i zrobię drogę.
Ty wyrzucisz ogień w przestrzeń.
- Otworzysz drogę? - Zobaczysz mnie przez otwarte drzwi.
Co stanie się jak te drzwi otworzysz?
Osłona termiczna. Powinna wystarczyć.
Będziesz tego potrzebowała.
Powinno być w porządku.
Muszę już iść.
Jim.
Wróć do mnie.
Nie mogę żyć na statku bez ciebie.
OSTRZEŻENIE. Temperatura krytyczna.
ACH!
Coś nie tak?
Jaka przyczyna? Nic ci nie jest?
Nic takiego. Idź.
Jesteś pewna?
Taaa.
Jestem w tubie wentylacyjnej.
Nowy zaczep. Wyjmij tylny.
Widzę drzwi.
Poziom temperatury wzrasta.
OSTRZEŻENIE. Temperatura krytyczna.
Ograniczanie niestabilne.
Gdzie jesteś?
Jestem przy drzwiach.
Jestem gotowa, po prostu powiedz kiedy.
O to chodzi.
Drzwi nie da się otworzyć. Muszę zrobić obejście.
Poziom temperatury wzrasta.
Jim, zrób to!
Pospiesz się, proszę!
- Okey, spróbuję ponownie. - Powiedz mi jak zrobisz drogę.
O nie!
Co?
Co się dzieje?
Jim?
Jim!
Drzwi nie chcą pozostać otwarte.
Muszę zostać i je trzymać.
Nie!
Nie ma mowy, odejdź stamtąd!
Nie mogę.
Jim...
Nie mamy czasu.
Ograniczanie niestabilne.
Jim?
Włącz wentylację reaktora.
Nie, ty nie rozumiesz!
Jeśli to zrobię temperatura cię zabije!
Otworzyłem to.
Wracaj tutaj, wymyślimy coś innego.
Nie ma niczego innego.
Jim!
- Jest O.K. - Nie, to nie jest O.K.!
- Aurora. - OSTRZEŻENIE. Temperatura krytyczna.
To nie jest tak jak zakładaliśmy!
Aurora, statek wkrótce zginie.
- Nie obchodzi mnie to! - Ty umrzesz, ja umrę.
Tutaj jest 5000 innych ludzi na statku, Aurora.
Musimy to zrobić.
OSIĄGNIĘTO MAKSYMALNE CIŚNIENIE.
Zrób to. Teraz.
Ciśnienie w kabinach maksymalne.
Temperatura spada.
Jim.
- Jim. - SUKCES WENTYLACJI.
PONOWNE URUCHOMIENIE SYSTEMU WZNOWIONE.
Jim, proszę, powiedz coś.
POZIOM CIŚNIENIA SPADA.
Konieczny powrót na statek.
Aurora.
To działa!
Zrobiłeś to! Możesz wracać!
Tak, tylko że...
Jaka przyczyna? Jesteś ranny?
Wybuch wyrzucił mnie w przestrzeń.
Co takiego?
Moja lina urwała się. Nie mogę wrócić na statek.
Ja wyjdę na zewnątrz. Ja wyjdę. Wciągnę cię.
Ostrzeżenie. Krytyczny poziom tlenu..
Konieczny poziom na statek.
Aurora, Przepraszam cię...
za wszystko.
Zamknij się, już idę.
Żałuję, że nie poznałem cię za 90 lat.
Ja... zbudował bym ci dom.
Czytał bym twoje książki.
To wspaniałe wyobrażenie.
Końcówka podpięta.
Zlokalizuj Jim Preston.
Jim Preston, zlokalizowany.
Idę po ciebie!
JIM!
Tak mi przykro. Pacjent zmarł.
REANIMUJCIE GO!
Pośmiertne operacje wymagają autoryzacji personelu medycznego.
Nie!
Przełącz! Przełącz moją autoryzację!
I.D. 17...
2...
2317! I.D. 2317!
REANIMACJA.
PROCEDURA PRZYWRÓCENIA ODDYCHANIA.
Niektóre procedury nie są rekomendowane.
ZASTĄP JE!
ZRÓB TO, TERAZ!
Wykonuję.
Jim.
Przywróciłaś mnie do życia.
Tak.
Dziękuję.
Stój spokojnie.
Oczywiście.
Jest coś co chciałbym ci pokazać.
W trybie poleceń okazuje się, że AUTO-DOC ma opcje.
Nazwane "STABILIZACJA" i "ZAWIESZENIE".
To zatrzymuje aktywność metabolizmu organizmu..
Co chcesz powiedzieć?
To pomysł Gusa. To można użyć jak hibernacji.
Wewnątrz AUTO-DOC. Możesz ponownie usnąć.
Ale jest tylko jeden AUTO-DOC.
Yeah.
Możesz do niego wejść..
I zasnąć.
I obudzić się na Homestead II,
I napisać swoją książkę.
Dokończyć swoją podróż. Zrobić to co zaplanowałaś.
A ty zostaniesz sam.
Byłem sam wcześniej, dam radę dalej.
Ale nigdy cię nie zobaczę.
Będę cię tu odwiedzał.
Wtorek jest moim dniem u Arthura.
Piękna jak zawsze.
Dziękuję, Arthurze. Sam też świetnie wyglądasz.
To dzięki tobie.
Co to jest?
Coś, co chciałem ci dać od dawna.
Jest prześliczny.
Długo ci zajęło by poprosić.
Szampan... Zaczekam.
Do diabła z życiem tam.
HOMESTEAD II
HOMESTEAD II 88 LAT PÓŹNIEJ.
Proces budzenia załogi zainicjowany.
Moi drodzy pasażerowie,
Jeśli słyszycie to to Avalon osiągnął wyznaczony cel.
WIELKI HALL.
Sporo się wydarzyło kiedy spaliście.
Kiedyś przyjaciel powiedział:
Nie mogłeś tak żyć więc wybrałeś zmianę.
By zapomnieć o wszystkim co było.
Zagubiliśmy naszą drogę.
Ale odnaleźliśmy siebie.
I stworzyliśmy życie.
Wspaniałe życie... razem.
Napisy: Pirxx
Proszę, oceń te napisy na www.osdb.link/8cr6t Pomóż innym wybrać najlepsze napisy!